વિદાય કે સ્વાગત?

એ દિવસે બે વ્યક્તિ આખા ઘરમાં એવી હતી જેને સૌથી વધુ ટેન્શન હતું. હા, ટેન્શન જ કહેવાય ને! લગ્ન પ્રસંગ ઉકેલવો આસન થોડી હતો. કુટુંબના મોભી ને પાછું સમાજમાં નામ હોય એટલે સ્વાભાવિક જ અપેક્ષાઓનો ભાર હોય માથા પર, સહુ સ્નેહીજનોની સરભરા થી લઈને કોઈ પણ સગાંને ક્યાંય ઓછું ના આવે એની તકેદારી રાખવામાં અને પ્રસંગ પત્યા પછી એની વાહ થવી જોઈએ એની આશ માં કોઈજ કચાશ નહોતી. આખો પરિવાર ખડેપગે હાજર હતો. છેલ્લા એક મહિનાથી તડામાર તૈયારીઓ ચાલી રહી હતી. તો ટેન્શન શેનું હતું?!

Continue reading

Advertisements

આભા પ્રકરણ-21

પ્રીતમરાય હોસ્પિટલ પહોંચ્યા અને બહાર જ રહીને આભા બોલતી હતી એ સાંભળતા હતા. પણ એ જે બોલતી હતી એ પ્રણય શબ્દશઃ એની નોંધ લેતો હતો. અને એની જાણ ત્યાં હાજર રહેલાં લોકોમાંથી કોઈને નહોતી. જાણ થાય તો પણ કેવી રીતે પ્રણય ત્યાં પત્યક્ષ હાજર નહોતો. આભા ને કિડનેપ કરી ને જ્યારે એને છોડી દેવામાં આવી ત્યારે એને પહેરેલી ઈયરરિંગ માં એક માઈક્રોચીપ ફિટ કરી હતી કોઈને સ્વપ્નેય ખ્યાલ ના આવે કે આવું પણ થઈ શકે તો એ તપાસ કરવાનો વિચાર જ આવવો અશક્ય હતો. ઇન્સ્પેકટર મનન અને અનિમેષ આભાનું ઘેન ઉતરે એની રાહ જોઈ રહ્યા હતા. અનિમેષ આભા પાસેથી ખસવાનું નામ લેતો નહોતો. પ્રીતમરાય બહાર ઉભા ઉભા વિચારતા હતા,

“વીરેન ના મોત પાછળ એવું તો શું રહસ્ય છે કે આભા ને અનિમેષ આટલા હેરાન થાય છે? શું કારણ છે? અનિમેષ આભાને પ્રેમ કરે છે? તો શું આભા પણ અનિમેષ ને પ્રેમ કરતી હશે? 3 દિવસ પછી પ્રણય સાથે આભાની સગાઈ નક્કી થઈ છે ત્યાં સુધીમાં આભા ઠીક થઈ જશે? હું જે કરું છું કે મેં જે નિર્ણય લીધો છે એ યોગ્ય છે? મારે એકવાર આભા સાથે વાત કરવી જોઈએ, પણ એ અત્યારે એ હાલત માં નથી કે એની સાથે આ બાબતની ચર્ચા કરી શકાય.”

“અંકલ, અંકલ…” મનન ને અનિમેષ રૂમ માંથી બહાર આવ્યા તો પ્રીતમરાય ને જોઈને ચોંકી ગયા. બંનેએ એકબીજા સામે જોયું ને નજર નજરમાં જ એક સવાલ ની આપ-લે થઈ ગઈ “શુ એમને બધું સાંભળ્યું હશે?” ને એકસાથે પ્રાર્થના પણ થઈ ગઈ કે “ના સાંભળ્યું હોય તો સારું…”

અનિમેષે પ્રીતમરાયને બોલાવ્યા, વિચારોમાં ખોવાયેલ પ્રીતમરાયએ કોઈ જવાબ ના આપ્યો. અનિમેષે પ્રીતમરાયનો ખભો પકડી એમને ફરી બોલાવ્યા. તંદ્રા માંથી બહાર આવેલા પ્રીતમરાય શુ બોલવુ એ ઘડીભર સમજી ન શક્યા. અનિમેષ સામે જોઈ રહ્યાં.

“અંકલ ક્યારે આવ્યા તમે? અંદર કેમ ના આવ્યા?” મનને સવાલ કર્યો.

“આભા એનું નિવેદન આપી રહી હતી, મને જોઈને કદાચ ના બોલી શકે એ વિચારીને અંદર ના આવ્યો.”

“અંકલ આભા ખરેખર બહુ બહાદુર છે, અને અનિમેષ છે એની સાથે એટલે એ આ આઘાત માંથી પણ જલ્દી બહાર આવી જશે. ચિંતા ના કરો.”

બે કલાક જેવો સમય પસાર થઈ ગયો હતો આભા જાગી.

જાગીને જોયું તો પ્રીતમરાય ત્યાં બાજુમાં હતા અનિમેષ દેખાતો નહોતો, મનન પણ ત્યાં જ હતો.

“અનિમેષ ક્યાં ગયો? દેખાતો કેમ નથી? અને તમે ક્યારે આવ્યા?” આભાએ પ્રીતમરાય ને પૂછ્યું.

“હું થોડીવાર પેહલા જ આવ્યો, અનિમેષ ડોક્ટર ને મળવા ગયો છે આવતો જ હશે.”

“આપડે અનિમેષ આવે પછી બાકી રહેલું નિવેદન પૂરું કરીએ…?” મનને આભાને પૂછ્યું.

આભાએ હકાર માં ડોકું ધુણાવ્યું.

એટલા માં અનિમેષ આવતા દેખાયો.

“ચાલો તમને બધાને એક ખુશખબર આપવાના છે, આભા ના બધા રિપોર્ટ્સ નોર્મલ છે અને એને આજ સાંજ સુધીમાં રજા મળી જશે..” અનિમેષ ખુશ થતા બોલ્યો.

“હવે છે ને ખોટા લાડ બંધ કરજે હો..” અનિમેષ આભાને ચીડવતા બોલ્યો.

“હા હો..” આભા ખાલી આટલું જ બોલી.

પ્રીતમરાય પરિસ્થિતિ પામી ગયા, એમને ખબર પડી અરે! ખબર શુ વિશ્વાસ બેસી ગયો કે આભા અનિમેષ ને ચાહવા લાગી છે. અનિમેષ પણ આભાને પ્રેમ કરે છે બસ તકલીફ એ હતી કે હવે પ્રણય ને ના પાડવી કે નહી?! અને પ્રીતમરાય ને વીરેન ના કેસ વિશે પણ વાત કરવી હતી. એટલે એમને અનિમેષ ને બહાર આવવાનો ઈશારો કર્યો.

અમદાવાદ માં બેઠા બેઠા મુકુલભાઈ અને કિરણબેન વચ્ચે એક બેચેની ભર્યો માહોલ હતો.

“આ છોકરા એ હવે બધીજ હદ પાર કરી નાખી છે…આભા પર આ રીતે એટેક કરાવીને એ શું સાબિત કરવા માંગતો હશે? અરે એને પ્રોપર્ટી મળવાની તો હતી તો પછી આ પગલું કેમ?” કિરણબેને મુકુલભાઈ ને સવાલ કર્યો.

“એટલા માટે કે વીરેન નું મર્ડર આ નાલાયકે કર્યું છે, અને જેમ આપણે જાણીએ છીએ એમ અનિમેષ ને આભાને પણ પ્રણય પર શક છે.. પણ મુદ્દો એ નથી કે પ્રણય ને ખબર કેવી રીતે પડી કે અનિમેષ ને આભા વીરેન ના ઘરે જવાના છે?” મુકુલભાઈ બોલ્યા.

“એતો પ્રણય સીવાય કોઈ કહી શકે નહીં, 2 દિવસ પછી આવવાનો જ છે ને એને જ પૂછી લઈશું. અને આ વખતે કહી જ દઈશું ક હવે પછી આપણે એના કોઈજ કાળા કામમાં એનો સાથ નથી આપવાના… હું તો તમને પેહલા જ કહેતી હતી કે લગામ કસો પણ તમે માન્યા નહિ. હવે જે થયું એ અત્યારે જ પ્રણયને ફોન કરી અહીં બોલાવી લો અને બધા ધંધા બંધ કરાવો.” કિરણબેન નિસાસો નાખતા બોલ્યા.

“બીજી એક વાત કહું? આપડે મુંબઈ જઈએ? પ્રણય અહીંના આવે તો, અને આભાની ખબર પણ પૂછતાં આવીએ..”

મુકુલભાઈએ હા પાડી.

મુકુલભાઈ નું લોહી ઉકળી ગયું હતું. એમને નહોતી ખબર કે પ્રણય એમનો દીકરો આ હદ સુધી જશે. એતો એ’ય નહોતા જાણતા કે પ્રણય ની પેહલી પત્ની થી એનું એક સંતાન હતું. અને એ મુંબઈના કોઈ અનાથ આશ્રમ માં ઉછરતું હતું. અને પર્ણયે જ એની પત્નીને મારી નાખી હતી. જેને સિફતથી એક્સિડન્ટમાં ખપાવવામાં આવ્યું હતું.

પ્રણય પ્લાન બનાવી રહ્યો હતો અનિમેષ ને રોકવો કેમ કરી? પણ એનું મગજ કામ નહોતું કરી રહ્યું. એને ભાડે કરેલ પેલા ગુંડાઓ પ્રણય પાસે આવ્યા હતા.

“મગજ વગરના છો બધા, શુ કહું છું ને શુ કરી આવ્યા છો. ખબર છે ને એની સાથે સગાઈ થવાની છે મારી, એને કઈક થાય તો મારી પ્રોપર્ટીનું શુ થશે?” એમ કહી ને બાજુમાં પડેલ લાકડીથી બધાને મારવા લાગ્યો. થોડો ગુસ્સો શાંત થયો પછી એને પેલા પાંચેયને બેસાડી એને આઈડિયા આપવાનું કહ્યું. પ્રણય ને એટલો વિશ્વાસ હતો કે પ્રીતમરાય મારી ને આભાની સગાઈ વાળી વાત અનિમેષ ને કરશે એટલે અનિમેષ એમને એક શબ્દ નહિ કહી શકે.

“I know Animesh is emotionalful પ્રીતમરાય વડીલ છે અને એમની સામે કશું ના બોલાય ના એના એથીક્સ આજ મને ફળશે. એ બુઢ્ઢાના પેટમાં આ વાત રેહવાની નથી જ…હવે આગળ શુ કરવું એ મારે કોઈ ખાસ પ્લાન બનાવવો પડશે, અનિમેષ ને ટાર્ગેટ કરવો પડશે.”

“બોસ, એક બાત પૂછની હે..” પેલા મેનેજર જેવા દેખાતા માણસે પ્રણય ને પૂછ્યું.

“બોલો ક્યાં હૈ?” પ્રણય ને એના વિચારમાં ભંગ પાડનાર એનો મેનેજર એને ત્યારે બહુ ખુચ્યો એટલે થોડા ચિડાયેલ અવાજ માં બોલ્યો.

“અગર આભાને કુછ બતા દિયા બયાનમે તો?”

” અબે, મેડમ બોલ…આભા મેડમ તમીઝ સે પેશ આ… વો નહિ બોલેગી કુછ, ઉસે કહાં પતા હે ઉસકા કિડનેપ કિસને કરવાયા થા.. ઉસને મૂજે દેખા નહિ ઔર આપ લોગ પકડે ગયે તો આપ તો મેરા ઝીક્ર ભી નહિ કરોગે મેં જાનતા હું..” એમ કહી પ્રણય જોરજોરથી હસવા લાગ્યો.

સાચું કોણ?

આજે મારા પપ્પા જોડે મારે ઝગડો થયો ઝગડા નું કારણ હું નથી કેહવા નો પણ એટલું કહીશ કે ઝગડા નું કારણ બહુ મોટું નહોતું, પપ્પા જોડે થયેલા એ ઝગડા માં પપ્પા એ કંઈક એવા અપશબ્દો નો ઉચ્ચાર કર્યો જે આપણે કલ્પના પણ ના કરી શકીએ.

Continue reading

અપેક્ષા

દિલમાં હોય એ બધું હોઠ પર આવવું અશક્ય છે,

હું પેહલા મને સમજુ તો’ય ઘણું છે,

સુખ-દુઃખ, દર્દ-દવા,હાસ્ય-રુદન જીવનના તાણાવાણા છે,

એને ગુંથી જિંદગી મઢાવી શકું તો’ય ઘણું છે,

અપેક્ષા નથી એવું માનવું અઘરું છે,

પણ આક્ષેપોના કરું તો’ય ઘણું છે,

કોઈની સામે આંગળી ચીંધતા પેહલા ત્રણ મારી સામે છે,

એ હકીકતને નકારું નહિ તો’ય ઘણું છે,

જાતને આજ પેહલા નક્કી કરું એવો નિર્ણય લેવાની જરૂરીયાત છે,

બીજાને હું દોષ ના આપું તો’ય ઘણું છે….

— priyanka

આભા પ્રકરણ-19

અનિમેષ ઘા દબાવીને દોડ્યો.

“આભા આભા” બૂમ પાડે પણ આભા ત્યાં હોય તો જવાબ આપે ને.

એક કોલેજીયન છોકરાઓ નું ગ્રુપ ત્યાં બર્થડે સેલિબ્રેશન કરતું હતું એમને અનિમેષને જોઈને લાગ્યું કે કઈ ગરબડ છે એટલે એ લોકો અનિમેષ પાસે આવ્યા.

અનિમેષ નો ઘા બહુ ઊંડો હતો એટલે લોહી પણ ઘણું નીકળી ગયેલ.

Continue reading

એપ્રિલ ફૂલ

🚶🏽‍♂પપ્પા જેવું એપ્રિલ ફૂલ બીજું કોઈ નથી બનાવી શકતું..
કેવી રીતે ?

1. મારે અત્યારે નવાં કપડાંની શી જરૂર છે, એવું ખોટું કહીને સંતાનો માટે નવાં કપડાં ખરીદતા રહીને…

2. પોતાને કેટલું દુઃખ થશે એ છુપાવી રાખીને સાસરે જતી દીકરીને સુખી થવાના આશીર્વાદ આપતી વખતે…

3. પોતાને બસ કે ટ્રેનમાં મિત્રો સાથે ઓફિસે જવાની બહુ મજા પડે છે, એવું કહીને દીકરાને કોલેજ જવા માટે હપતેથી બાઇક અપાવતી વખતે…

4. પોતાને ફિલ્મો કે નાટકો જોવાનો શોખ જ નથી એવું કહીને સંતાનોને પોકેટમની આપતા રહીને…

5. પોતાની બગડેલી તબિયત વિશે મૌન રહીને ફેમિલી માટે ઓવર ટાઈમ કરતા રહીને…

6. હોટલમાં જઈએ ત્યારે મને તો કોઈ પણ વાનગી ભાવશે એમ કહીને સંતાનના હાથમાં મેન્યુ આપીને વાનગી પસંદ કરવાનું કહીને…

7. પોતાને થાક લાગ્યો હોય કે ઊંઘ આવતી હોય એ છુપાવીને સાસરેથી આવેલી દીકરી સાથે મોડે સુધી વાતો કરીને કે પત્તાં રમતા રહીને…

8. દીકરો-વહુ અલગ રહેવા જવાની વાત કરે ત્યારે પોતાની પીડા અને વ્યથા દબાવી રાખીને એમને સંમતિ આપતી વખતે…

9. પોતાના તૂટેલા ચશ્મા હજી ખાસ્સો સમય ચાલે એવા છે, એમ કહીને સંતાનને ગોગલ્સ અપાવતી વખતે…

10. આર્થિક સંકડાશ છુપાવી રાખીને સંતાનનાં ધામધૂમથી લગ્ન કરતી વખતે…

11. દરવાજા પાછળ છુપાઈને પપ્પાને ‘હાઉ’ કહીને ડરાવતા સંતાનથી ખોટેખોટું ડરતા રહીને…

12. પોતાનો બર્થડે ઉજવવાની હંમેશાં ના પડે અને ફેમિલીમાં સૌનો બર્થડે ઉજવવા તૈયાર રહીને…

– પપ્પા, હવે અમારેય તમને, તમારી સ્ટાઈલથી એપ્રિલફુલ બનાવવા છે, થોડા ચાન્સ અમનેય આપોને !😒

ઘડપણ

માં-બાપ ની અમુક ટેવ ઉપર જો તમને ગુસસો આવતો હોય તો જરૂર વાંચશો…

આ વાંચી લીધા બાદ જો દિલ ના ભરાઇ આવે તો તમે માણસ નહી …

** ઘડપણનોબળાપો **

બાળકે દાદાને પૂછ્યું ” ઘડપણ ” એટલે શું દાદુ..?

દાદા — તારી મમ્મી ને સમય મળે ત્યારે….
– ચા બનાવે ને ત્યારે પીવા મળે તે ( ઘડપણ )

– ચા નો કપ લેતા હાથ ધ્રુજે તે ( ઘડપણ )

– ધ્રુજતા હાથેચા પીતા પીતાથોડી ઢોળાય ને….
જાતે પોતું મારવું પડે… નહીં તો તારી મમ્મી રાડું નાખશે તે ( ઘડપણ )

– સવારમાં નાસ્તો કરવાનું બંધ થાય તે ( ઘડપણ )

– નાહી ધોઈને તૈયાર થઈનેબહાર વહ્યું જવાનું
ને જમવા ટાણે ઘેર આવાનું તે (ઘડપણ )

– બપોરે જમીને સૌથી અલગ રૂમમાં 4 વાગ્યા સુધી.

– ઊંધ આવે કે ના આવે પડ્યું રેવાનુ તે ( ઘડપણ )

– નીચે ઉતરીને બહાર જતા હોઈયે ત્યારે નીચે છોકરા ને તેની મમ્મી નાસ્તો કરતા હોય….પણ….,જોઈને રાજી થવાનું…,ને પેટ ને મનાવી લેવાનું….
ને સાંજ સુધી બહાર રેવાનું….તે (ઘડપણ )

– અંતે તે દાદાએ કહયું કે……

” બેટા…,! ” ધડપણ ” બહું જ ખરાબ છે…!

કોઈને કરચલીવાળી ચામડી અને ધ્રુજતા હાથમાં રસ જ નથી….!

સૌને લીસ્સી ચામડીમાં જ રસ છે પણ તું ચામડી ને નો જોતો હો બેટા…!,

મારી અંદર હજી એક જુવાન દાદો જીવે જ છે…
જેને રોજ સાંજે ૫ વાગે ભૂખ લાગે છે….

* આપણા સમાજની નરી વાસ્તવિકતા *
——————————————————-

❣️PFG❣️

to all daddys😀

જેને જોઈને મારા દિવસ ની શરૂઆત થાય છે…

જેના વગર જીવવું મુશ્કેલ છે એવી લાગણી થાય છે…

જે બધાનો ભાર પોતાના પર રાખે છે…

જેના મને એની દુનિયા માને છે…

જે હંમેશા મને સાથ આપે છે…

Continue reading

dedicated to all mom

ખૂબસૂરતી એની ગજબની છે,
પ્રેમની એ અખૂટ સરવાણી છે,
ગુસ્સો એ બહુ કરે છે અને
વાત-વાતમાં એ ટોકે પણ છે,

દુનિયાદારીનું જ્ઞાન ને ભાન એ કરાવે,
માર્યા પછી પ્રેમથી હાથ પણ એ ફેરવે,
મને જમાડયા વગર એનો કોળિયો એના ગળે ના ઉતરે,
મારી નાની-નાની અચિવમેન્ટ પર એ વધુ પોરસાય,
ક્યારેક બધાના ગુસ્સાથી બચાવે,
ક્યારેક પોતે જ બધાને કમ્પ્લેન કરે,
મારા અતરંગીપણા ને પાગલપનને એ ખૂબ સમજે,
મને ખબર ના હોય એમ આવીને ગાલ પર કિસ કરે,
જરૂર પડે માથે હાથ ફેરવે ને જરૂર પડે ક્યારેક મોં ફેરવે,
જીવતી જાગતી દેવી સમી એ હાજર રહે,
એ મારી *માઁ* જે હમેશા *સાથે* ઉભી રહે…

BY PRIYANKA PATEL